185 - از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است كه منافقين و مردم دو رو را در آن وصف مى فرمايد : ( 1 ) خدا را سپاسگزاريم كه توفيق طاعت و فرمانبردارى بما داده ، و از معصيت و نافرمانى باز داشته ، و از او درخواست مى نماييم كه نعمتش را تمام گرداند ، و دست ما را به ريسمانش ( قرآن كريم ) متّصل سازد ، ( 2 ) و گواهى مى دهيم كه محمّد بنده و فرستادهء او است كه براى بدست آوردن رضاء و خوشنودى خدا هر سختى را به خود هموار نمود ، و در راه ( تبليغ احكام ) او هر غمّ و اندوهى را جرعه جرعه نوشيد ( در مدّت رسالت هر رنج كه ديد شكيبائى نمود ) و نزديكان و خويشانش چند جور بودند ( گروهى فداكار و دوستدار كه جان و مال در راهش مى دادند ، و بعضى دشمن و منافق كه در صدد تباه كردنش بر آمدند ) و دوران و بيگانگان براى دشمنى با آن حضرت گرد آمدند ، و عرب مهار را گسيخته متوجهّ آن بزرگوار گشتند ، و براى جنگ با او به شكم شترهاى بار كش خويش زدند ( كه زودتر برسند ) تا آنكه از دورترين محلّ و جاى آمد و رفتشان بمأوى و محلّ اقامت آن حضرت با دشمنى وارد شدند ( خلاصه براى دشمنى با او از راههاى دور بجنگ آمدند ) . ( 3 ) بندگان خدا شما را بتقوى و ترس از خدا سفارش مى نمايم ، و از ( مكر و فريب ) مردم دو رو ( كه در ظاهر مسلمان و در باطن كافر هستند ) برحذر مى دارم ( مبادا فريفتهء گفتار و كردارشان شده از آنها پيروى نمائيد ) زيرا آنها گمراه و گمراه كننده مى باشند ( خودشان به راه ضلالت و گمراهى رفته و ديگران را از راه راست باز داشته با خود يار مى سازند ) و ( از دين خدا ) لغزيده و لغزاننده‌اند ( خطاء كار بوده ديگران را باشتباه مى اندازند ) ( 4 ) خود را به رنگهاى گوناگون و حالات مختلفه در آورند ( هر زمان و در هر مجلسى در گفتار و كردار با اغراض فاسده و انديشه‌هاى نادرست به رنگى در آيند تا مردم ساده لوح را بفريبند ) و شما را بهر وسيله‌اى در نظر گرفته و در هر كمين گاهى به كمين نشسته‌اند ( اگر به انديشه‌هاى آنان پى بريد و كناره گيريد